This is the end...my friend

Eindelijk zijn jullie bijna van dit bloggereutel bevrijd! Na 6 dagen radiostilte/internetstilte nu m'n laatste reisverhaal/foto's uit Peru.

In Tarapoto bleek het luxe hotel iets minder luxe matrassen te hebben en hebben krak&kneus besloten ons bedgeluk ergens anders te zoeken. Ook werden we gek van keuken-en verkeerslawaai. Aan de rand van de stad een landelijk gelegen paradijsje gevonden, opgebouwd uit bamboe en met heerlijke orthomolucelaire matrassen. Gelegen naast de rivier & 'jungle'. Met dit keer nieuwe huisdieren: kleine zwarte mugmieren die nog steeds helse jeuk veroorzaken met hun beten. Zelfs 50% deet schijnen die K-beestjes niet af te schrikken. Wel heerlijk relaxed en mooi gesitueerd. Naast een mooie bergwandeling langs de rivier ook nog een chocoladefabriek bezocht die helaas wegens verbouwing was gesloten. Naast cocaïne zijn koffie en chocala de belangrijkste exportproducten. En vogelschijt hebben we vandaag geleerd. Ook nog het indianendorp Lamas bezocht, bekend vanwege de authentieke indiaanse klederdrachten. Nou, al die mensen liepen gewoon in spijkerbroek en t-shirt. Ughhh!

Vanuit Tarapoto zijn we met een Toepoelev naar Lima gevlogen en direkt de bus naar Paracas genomen. Hele einden voor iemand die eigenlijk lang geleden het openbaar vervoer had afgezworen. Paracas is een klein, leuk vissersplaatsje met heerlijke visrestaurants. Zelfs deze kakelverse vis wist meteen wie ze darmtechnisch konden pesten. Ben blij als ik thuis weer van de bacterievrije pizza's en Iglodiners kan genieten J

Gisteren zijn we met een privétaxi naar een natuurreservaat geweest met prachtige kustlijnen, gieren, pelikanen en flamingo's. Resultaat: 850 foto's en een mooie tocht.

Nu zit ik in de bus naar Lima te schrijven/internetten, nadat we vanochtend vroeg onze fotohonger hebben gestild met 1.000 foto's van dolfijnen, zeerobben, pinguins, weer die pokkepelikanen, gieren en ander gevogelte. Tevens de Nascalines van Paracas gezien, een kandelaar gekerfd in de rotsen op een eiland in zee. Vermoedelijk het werk van Erich von Däniken om z'n boeken te promoten J Jammergenoeg was het deze 2 dagen bewolkt en mistig weer, zodat de foto's niet echt scherp zijn geworden. Zeker niet vanuit de hotsende en klotsende speedboat op zee.

Jullie weten inmiddels dat jullie voor een (nog) uitgebreider en objectiever verhaal bij Anita's reisblog moeten koekeloeren.

Voor nu bedankt voor jullie geduld, reacties en ik hoop jullie weer gauw in Hollanda te zien.

Adios a todo

El Bartjo