Inmiddels nadert de reis en is er nog veel te doen. Spullen kopen, achterblijvers (lees zoon) instrueren, laatste dingen thuis regelen en natuurlijk het lastigste van alles: de koffer inpakken. Hoe krijgen backpackers het toch voor elkaar om met slechts een rugzak hele continenten te doorkruisen? En of je nu een week naar Benidorm gaat of een maand naar Peru, de koffer zit barstensvol en je hebt 't idee dat je vele consessies hebt gedaan.

Maar laat ik niet zeuren, de kids die met ons meegaan hebben dat luxeprobleem niet. Uit noodzaak/armoe dezelfde 'bagage' als de benijde backpacker. Lijkt me bijzonder om 10 dagen met deze kids op te trekken in alle eenvoud en bij te dragen aan een piepklein stukje van hun toekomst. Een hele directe manier om iets voor een ander te betekenen.

En daarnaast met mijn geliefde Noord-Peru te doorkruisen zonder vast reisschema (you know her) en te leven bij de dag. Geen vaste plannen; elke dag zien wat ons brengt. Malaria, gele koorts, hondsdolheid, tyfus, dengue en andere fijne facetten van het mooie Peru. Naast de risico's van het Lichtend Pad, coca-geboefte en last but no least Joran! Volgend jaar weer lekker naar Lloret de Mar!

In de Andes is het koeler dan in die snikhete woonboot van me, dus dat alleen draagt al bij aan een mooie vakantie. Ik kan geen oranje meer zien en volgens mij zijn de Peruanen er ook niet zo gek op....

Vrijdagochtend vroeg vliegen we naar Lima en komen daar 12 uur later aan. Daar blijven we 2 dagen en gaan dan naar het dorpje (Huanchaco) vanuit waar we onze reis met de kids beginnen. Spannend en nog een beetje onwerkelijk. Vanuit Lima (Deo volare) zal ik jullie verder op de hoogte stellen van deze 'safari'.

Groetjes, Bart